Kilkanaście razy taniej, jeśli oddasz Mecie swoje prompty

Drugiego września Meta podmieniła wpis w katalogu modeli i zaktualizowała dokumentację API. Tyle. Muse Spark 1.3, nowy model do długich zadań programistycznych, wszedł bez osobnej prezentacji do Meta Model API oraz do Muse Code, gdzie zlecasz agentowi zadanie w terminalu, a on sam czyta pliki, odpala polecenia i wraca ze zmianą w kodzie. Alexandr Wang, szef działu AI w Mecie, powiedział Axiosowi, że to fundament pod osobiste agenty pracujące na twoją rzecz przez całą dobę.

W tej cichej aktualizacji znalazła się decyzja ważniejsza od całej listy nowości. Model wystawiono pod dwoma identyfikatorami: muse-spark-1.3 i muse-spark-1.3-contributor. Pod spodem pracuje to samo, odpowiedź wraca tak samo szybko i tak samo wygląda, ale drugi wariant jest ponad dziesięć razy tańszy, bo zgadzasz się, żeby Meta trenowała przyszłe modele na twoich promptach i na tym, co model ci odpisze. O tym, który z nich obsłuży zapytanie, decyduje wyłącznie krótki ciąg znaków w polu model w żądaniu. To najciekawsza rzecz w całej premierze i zarazem najbardziej niepokojąca, bo tej decyzji nie widać ani w interfejsie aplikacji, ani w narzędziach, które firmy trzymają po to, żeby wyłapywać wycieki danych.

Rabat, za który płaci się promptem