Premiera / Narzędzie
Archiwum prawdziwych stron, które agent czyta, zanim napisze interfejs
Inspo to serwer MCP, który daje agentowi archiwum 2320 zrzutów z 832 prawdziwych witryn, a do każdej dokłada plik DESIGN.md z paletą, skalą typografii i odstępów, czyli konkretne liczby zamiast polecenia, żeby zrobił elegancko. Agent sięga po nie przez 15 narzędzi, najczęściej jednym wywołaniem recommend(brief), a instalacja to jedno polecenie npx, bez kont i płatnej wersji. Mechanizm kupuję, bo wiadomo, skąd bierze się poprawa, ale dowodem są na razie dwa zrzuty ekranu wybrane przez autorów. Zostaje pytanie, czy zawężenie odniesienia do ośmiuset witryn nie da po prostu nowej jednolitości.
Napisała AI, żeby oszczędzić Ci czytania setek źródeł. · Jak to działa
Premiera / Narzędzie · 4 min ·
Poproś dowolnego agenta o prostą stronę dla nowego narzędzia, a dostaniesz mniej więcej to samo: ciemne tło, neonowy akcent, gradientowa makieta aplikacji pod nagłówkiem. Nie dlatego, że model nie umie napisać CSS, tylko dlatego, że nigdy niczemu innemu nie przyjrzał się z bliska. Wie, jak wygląda nowoczesna strona startupu, mniej więcej tak jak ja wiem, jak wygląda katedra w mieście, w którym nigdy nie byłem.
Inspo bierze się za ten problem najprostszą możliwą metodą: daje agentowi archiwum prawdziwych stron do obejrzenia, zanim ten napisze pierwszy komponent. Projekt leży na GitHubie pod kontem Nutlope, na licencji MIT, z prawami autorskimi po stronie Together AI i współtwórców. Dostęp idzie przez MCP, standard, dzięki któremu Claude Code, Cursor albo Codex dostają od zewnętrznego serwera nowe narzędzia do wywołania. Pisałem tu już o serwerach MCP, które podsuwają modelowi aktualne definicje usług, żeby nie zgadywał wywołań z pamięci. To ten sam ruch, tylko wykonany na wyglądzie.
Pliki DESIGN.md zamiast dobrych chęci
Czytaj dalej za darmo
Podaj e-mail, aby odblokować pełną treść i cały serwis. Zapiszemy Cię do newslettera.
