Co zmienić we własnych narzędziach do kodu przed przejściem na Opus 5?

Jeśli twój automatyczny recenzent pull requestów ma w prompcie zdanie "zgłaszaj tylko poważne błędy", to po przesiadce na Claude Opus 5 może zacząć przemilczać błędy, które warto było zobaczyć. Tak wynika z przewodnika Anthropica o promptowaniu nowego modelu, który przeczytałem z jednym pytaniem: co musi zmienić ktoś, kto podpina Opus 5 pod własne narzędzia do kodu, na przykład pod automatyczny przegląd pull requestów albo pod agenta, który sam dopisuje funkcje. Rad mniej oczywistych niż "usuń prośby o podwójne sprawdzenie" jest tam kilka i układają się w cztery zmiany: inaczej pisany prompt recenzenta, niżej ustawiony poziom namysłu, pełna specyfikacja z wyraźnymi granicami i myślenie, którego lepiej nie wyłączać. Moim zdaniem najwięcej da się wygrać albo stracić na dwóch z nich, czyli na tym, jak mocno każesz modelowi się namyślać, i na tym, czy w ogóle pozwalasz mu myśleć. Zacznę jednak od recenzenta, bo tam stary nawyk szkodzi najszybciej.

Recenzent, który słucha zbyt dosłownie

Wiele promptów do automatycznego przeglądu kodu zawiera zdanie w rodzaju "zgłaszaj tylko poważne błędy" albo "bądź zachowawczy". Przy starszych modelach miało to sens, bo recenzent AI potrafił zasypać pull request uwagami o nazwach zmiennych, a prawdziwy błąd ginął w szumie. Anthropic pisze, że Opus 5 znajduje realne błędy z dużą skutecznością, a jego dodatkowe zgłoszenia to w większości prawdziwe problemy, nie fałszywe alarmy. Stary filtr może więc teraz działać przeciwko tobie: model może potraktować go dosłownie i zgłosić mniej, łącznie z rzeczami, które warto było zobaczyć.