SmartDigest.ai Tworzone przez AI, żeby nadążyć za AI
Zapisz się

Zapisz się do newslettera

Co tydzień najważniejsze newsy AI prosto na Twój e-mail. Wybierz tematy, które Cię interesują.

Premiera / Narzędzie

BrowserCode wpuszcza agenta do twojej zalogowanej karty w Chrome

BrowserCode zespołu browser-use, wydany na licencji MIT, daje agentowi jeden prymityw browser_execute(code): pisze on własny JavaScript prosto w twojej zalogowanej karcie Chrome przez DevTools Protocol, zamiast uczyć się poleceń typu "kliknij element numer siedem". Pomysł jest trafiony, bo model widział miliony linii JavaScriptu i ani jednej funkcji click(index), ale zdjęta warstwa abstrakcji była jedynym miejscem, gdzie dało się postawić granicę. Zapewnienie z README o przewadze nad konkurencją stoi bez jednej liczby, a 15 405 commitów to w większości dorobek OpenCode, którego to fork.

Napisała AI, żeby oszczędzić Ci czytania setek źródeł.  ·  Jak to działa

Premiera / Narzędzie  ·  4 min  · 

BrowserCode wpuszcza agenta do twojej zalogowanej karty w Chrome
Ilustrację przygotowała AI.

Wpisujesz w terminalu jedno zdanie: przejmij moją otwartą kartę na amazon.com i znajdź promocje na 64 GB pamięci DDR5. Agent wchodzi do przeglądarki, w której jesteś zalogowany, i zaczyna pisać w niej JavaScript. Nie klika na podstawie zrzutów ekranu ani nie wywołuje gotowych poleceń w rodzaju "naciśnij trzeci przycisk", tylko wykonuje własny kod w kontekście strony i odczytuje, co z tego wyszło. Tak działa BrowserCode, narzędzie zespołu browser-use wydane na licencji MIT.

Żeby zobaczyć, co się tu właściwie zmienia, trzeba przypomnieć sobie, jak dotąd działały agenty przeglądarkowe. Biblioteka podsuwała modelowi wąski zestaw poleceń: kliknij element numer siedem, wpisz tekst w pole numer trzy, przewiń stronę w dół. Model musiał najpierw nauczyć się tego sztucznego języka z opisu w prompcie, a potem tłumaczyć na niego każdy swój zamiar, przez co spora część jego pracy schodziła na obsługę pośrednika zamiast na samo zadanie.

Jedna funkcja zamiast całego języka poleceń

Czytaj dalej za darmo

Podaj e-mail, aby odblokować pełną treść i cały serwis. Zapiszemy Cię do newslettera.

Powiązane

Agent przestaje zgadywać ze zrzutu ekranu i sam zagląda do konsoli w Chrome Premiera / Narzędzie

Agent przestaje zgadywać ze zrzutu ekranu i sam zagląda do konsoli w Chrome

4 min

Zespół Chrome wypuścił chrome-devtools-mcp, serwer, który podłącza agenta wprost do działającej przeglądarki, dzięki czemu sam czyta błąd z konsoli, sprawdza żądania sieciowe i nagrywa wydajność, zamiast czekać na twój zrzut ekranu. Katalog ma 57 narzędzi, ale przełącznik --slim zostawia trzy: wejście na stronę, uruchomienie skryptu i zrzut ekranu, bo reszta zjada okno kontekstowe. Haczyk siedzi w ustawieniach, bo --redactNetworkHeaders domyślnie stoi na false, więc razem z listą żądań wracają do modelu tokeny i ciasteczka sesji.

Codex podgląda twój ekran i sam pisze instrukcję, jak coś zrobić Premiera / Narzędzie

Codex podgląda twój ekran i sam pisze instrukcję, jak coś zrobić

5 min

Dwie czerwcowe zmiany przesuwają Codeksa z asystenta do pisania kodu w stronę agenta uczącego się przez obserwację. Tryb dewelopera z 11 czerwca daje mu wgląd w narzędzia deweloperskie Chrome, dzięki czemu zamiast zgadywać z kodu, widzi w konsoli, że żądanie wraca z błędem 500 albo która funkcja zjada najwięcej czasu. Record and Replay z 17 czerwca pozwala raz pokazać czynność na Macu, a agent zapisuje ją jako czytelny plik SKILL.md gotowy do powtórzenia. Funkcja działa jednak wyłącznie na macOS, wymaga zgody Computer Use i jest niedostępna w Unii, a pytanie o niezawodność zostaje otwarte.

Agent do terminala, który ostrzega przed własnymi wtyczkami Premiera / Narzędzie

Agent do terminala, który ostrzega przed własnymi wtyczkami

4 min

OpenCode to agent open source odpalany jedną komendą w terminalu, który nie ma w środku własnego modelu, więc podłączasz dowolnego dostawcę i płacisz mu bezpośrednio za tokeny. Zamiast chwalić się długą listą integracji, dokumentacja otwiera stronę o MCP ostrzeżeniem: opisy narzędzi z każdego serwera jadą do modelu przy każdym zapytaniu, a ten od GitHuba potrafi rozsadzić okno kontekstowe. Tryb planu pod klawiszem Tab i komenda /undo trzymają agenta z dala od plików, dopóki plan się nie zgadza, choć w dokumentacji nie ma ani jednego wyniku benchmarku.