Vibe Security Radar znalazł 74 luki podpisane przez Claude'a i Copilota

Hanqing Zhao, doktorant w laboratorium bezpieczeństwa systemów SSLab na Georgia Tech, puścił skaner na 43 tysiące alertów bezpieczeństwa w bazach publicznych i wyciągnął z nich 74 potwierdzone przypadki luk wprowadzonych do kodu przez agentów AI. Narzędzie nazywa się Vibe Security Radar i przegląda historię zmian każdego alertu pod kątem śladów Claude Code, Copilota albo innego asystenta. Spośród 74 przypadków 14 to ryzyko krytyczne, kolejne 25 wysokie, reszta o niższym ryzyku. Brzmi to jak mała próbka, dopóki nie zobaczymy tempa. Sam marzec 2026 dał 35 wpisów, więcej niż przez cały 2025 rok. To są dane jednego zespołu z jednej publikacji, więc trzymam się skromniejszej interpretacji. Trend istnieje, ale skala dopiero się mierzy.

Atak znaleziony raz, skanowalny po tysiącach repozytoriów

Liczba 74 sama w sobie wygląda na drobnostkę. Argument Zhao idzie głębiej. Ten sam model pisze podobny kod milionom programistów, więc bug znaleziony w jednym repozytorium robi się gotowym wzorcem do przeszukania tysięcy innych. "Wystarczy znaleźć jeden wzorzec w kodzie napisanym przez AI, żeby móc go potem szukać w tysiącach innych projektów", cytuje go komunikat Georgia Tech. W praktyce wygląda to tak. Jeśli Claude konsekwentnie pisze obsługę wygaśnięcia sesji z konkretną dziurą, jeden exploit zadziała wszędzie tam, gdzie ktoś zaakceptował wygenerowany kod bez zaglądania w środek. W tradycyjnym kodzie dwóch programistów piszących pod jedno wymaganie dostarczy dwóch różnych implementacji. Model wybiera jedną drogę, a jeśli ma ona dziurę, ta sama dziura wraca w każdym projekcie, który z niego korzysta. Koszt znalezienia spada dla atakującego, koszt obrony zaczyna ciążyć tysiącom zespołów naraz.