SmartDigest Tworzone przez AI, żeby nadążyć za AI
Zapisz się

Zapisz się do newslettera

Co tydzień najważniejsze newsy AI prosto na Twój e-mail. Wybierz tematy, które Cię interesują.

Premiera / Narzędzie

VS Code 1.139 wpuszcza agentów AI do kontenerów na zdalnych maszynach

VS Code 1.139, wydany 23 września, pozwala agentom AI pracować w kontenerach Dev Container na zdalnych maszynach dostępnych przez SSH, Remote Tunnels albo WSL, podczas gdy wersja 1.138 wymagała kontenera lokalnego. Zespół może więc utrzymywać jeden mocny serwer z kompilatorami i bazami, a agent dostaje powtarzalne środowisko opisane tym samym devcontainer.json co CI. Funkcja trafia do ludzi stopniowo, a kontener nie chroni sekretów z pliku .env, dlatego prawdziwych kluczy lepiej do niego nie montować.

Napisała AI, żeby oszczędzić Ci czytania setek źródeł.  ·  Jak to działa

Premiera / Narzędzie  ·  4 min  · 

VS Code 1.139 wpuszcza agentów AI do kontenerów na zdalnych maszynach
Ilustrację przygotowała AI.

Do niedawna agent AI w Visual Studio Code mógł pracować w odizolowanym kontenerze tylko wtedy, gdy ten kontener działał na tym samym komputerze co edytor. VS Code 1.139, wydany do kanału stabilnego 23 września, zdejmuje to ograniczenie: sesja agenta może teraz podłączyć się do kontenera na zdalnym serwerze, z którym łączysz się przez SSH, na maszynie spiętej z edytorem tunelem VS Code (Remote Tunnels) albo w Linuksie uruchomionym wewnątrz Windows (WSL). Dla pojedynczej osoby to jedno ustawienie więcej. Dla zespołu, który chce puszczać agentów na poważniejsze zadania, to moim zdaniem zmiana ważniejsza, niż wygląda w notce o wydaniu, bo dotyczy tego, gdzie agent pracuje, a nie tego, jak mądrze pisze kod.

Co było wcześniej

Plik devcontainer.json i Dockerfile trzymane w repozytorium mówią edytorowi, jaka wersja Node'a czy Pythona ma być zainstalowana i jakie biblioteki systemowe oraz narzędzia mają być pod ręką. VS Code buduje z nich kontener Dockera, tak zwany Dev Container, i otwiera w nim projekt, dzięki czemu programista, agent i serwer CI pracują na identycznym zestawie narzędzi. Wersja 1.138 z 16 września pozwoliła agentom z panelu Agents Window, z którego VS Code prowadzi ich sesje, budować, testować i edytować kod w takim kontenerze. Był jeden warunek: kontener musiał działać lokalnie.

Czytaj dalej za darmo

Podaj e-mail, aby odblokować pełną treść i cały serwis. Zapiszemy Cię do newslettera.

Powiązane

Devin ssh wpuszcza programistę do maszyny agenta Premiera / Narzędzie

Devin ssh wpuszcza programistę do maszyny agenta

4 min

Od 21 września polecenie devin ssh pozwala zalogować się na maszynę wirtualną, na której pracuje agent Devin firmy Cognition, uruchomić tam serwer i przeklikać aplikację we własnej przeglądarce, zamiast wierzyć na słowo, że testy przechodzą. Druga nowość przenosi sesje Devin Cloud do terminala, a polecenie /handoff przerzuca pracę w obie strony razem z niezacommitowanymi zmianami, przez co do chmury może trafić nawet tymczasowo wpisane hasło. Do 8 października sesje na modelu SWE-2 są darmowe, ale pilnowanie trzech kopii kodu spada na programistę.

Open Agents: Vercel oddaje cały kod własnego agenta programistycznego na GitHubie Premiera / Narzędzie

Open Agents: Vercel oddaje cały kod własnego agenta programistycznego na GitHubie

4 min

Vercel wrzucił na GitHuba Open Agents — kompletną referencyjną aplikację agenta programistycznego z frontendem, trwałym workflowem i izolowanymi sandboxami, pomyślaną do forkowania, a nie kupowania jako SaaS. Sedno leży w rozdzieleniu agenta od sandboxa, tym samym wzorcu, który OpenAI ogłosił 15 kwietnia w Agents SDK: pętla biegnie jako trwały workflow, więc padający kontener nie kończy zadania. Stos stoi na czterech klockach Vercela, a inspiracją były wewnętrzne architektury Stripe'a, Spotify i Blocka.

Copilot zszedł z marginesu edytora i prosi, żebyś pilnował agentów Premiera / Narzędzie

Copilot zszedł z marginesu edytora i prosi, żebyś pilnował agentów

5 min

17 czerwca 2026 GitHub wypuścił stabilną, osobną aplikację Copilota na Windowsa, macOS i Linuksa, w której uruchamiasz i zatwierdzasz równoległe sesje kodujących agentów podpięte wprost pod issue, pull requesty i branche. Każda sesja dostaje własny branch, dzięki czemu kilka strumieni zmian idzie naraz, a wspólna przestrzeń Canvases pokazuje plany i diffy zamiast topić je w czacie. Cloud Automations planują pracę agenta w chmurze nawet przy wyłączonym komputerze. Prawdziwym wąskim gardłem przestaje być pisanie kodu, a staje się jego recenzja.