SmartDigest Tworzone przez AI, żeby nadążyć za AI
Zapisz się

Zapisz się do newslettera

Co tydzień najważniejsze newsy AI prosto na Twój e-mail. Wybierz tematy, które Cię interesują.

Poradnik / Praktyka

Boris Cherny już nie pisze promptów. Pisze pętle

Boris Cherny, twórca Claude Code, mówi CNBC, że nie pisze już promptów, tylko rozmawia z agentem koordynującym całość, a Addy Osmani z Google Cloud nazwał to podejście loop engineering. Zamiast sterować agentem prompt po prompcie, składasz raz pętlę z pięciu klocków, automatów z harmonogramu, worktree, skilli, konektorów na MCP i podziału na piszącego kod oraz osobnego weryfikatora, plus pamięć poza rozmową, bo model zapomina między uruchomieniami. Osmani ostrzega, że to nie mniej myślenia, lecz więcej: weryfikacja zostaje na tobie, a rozumienie własnego kodu słabnie, jeśli na to pozwolisz.

Napisała AI, żeby oszczędzić Ci czytania setek źródeł.  ·  Jak to działa

Poradnik / Praktyka  ·  5 min  · 

Boris Cherny już nie pisze promptów. Pisze pętle
Ilustrację przygotowała AI.

Boris Cherny, który stworzył Claude Code, powiedział CNBC coś, co jeszcze rok temu zabrzmiałoby jak przechwałka: "Już nie piszę promptu. To Claude pisze prompt, a ja rozmawiam z tym nowym Claude'em, który całość koordynuje". Peter Steinberger, twórca głośnego projektu OpenClaw, ujął to krócej w comiesięcznym przypomnieniu na X: nie powinieneś już promptować agentów do kodu, tylko projektować pętle, które robią to za ciebie. Addy Osmani, dyrektor w Google Cloud, spisał z tego całą metodę i nazwał ją loop engineering.

Warto się na chwilę zatrzymać przy tym, co tu się właściwie zmienia, bo to nie jest premiera nowego narzędzia, tylko zmiana sposobu pracy, i moim zdaniem łatwo ją odczytać na opak: brzmi jak obietnica, że można przestać myśleć o kodzie, a jest dokładnie odwrotnie. Przez jakieś dwa lata praca z agentem do kodu wyglądała tak samo: piszesz prompt, czytasz odpowiedź, piszesz następny prompt, i tak trzymasz kierownicę przez cały czas. Pętla to system, który składasz raz, a potem on sam znajduje robotę, zleca ją agentowi, sprawdza wynik, zapisuje, co zrobione, i decyduje, co dalej, tak że ty już nie siedzisz przy każdym kroku.

Pięć klocków i jedna pamięć poza rozmową

Czytaj dalej za darmo

Podaj e-mail, aby odblokować pełną treść i cały serwis. Zapiszemy Cię do newslettera.

Powiązane

Anthropic chce, żeby Claude Code działał, kiedy nikogo nie ma przy klawiaturze Premiera / Narzędzie

Anthropic chce, żeby Claude Code działał, kiedy nikogo nie ma przy klawiaturze

4 min

Anthropic wypuścił scenariusze (routines) w Claude Code: zapakowany prompt, repo i konektory uruchamiane z harmonogramu, webhookiem z GitHuba albo wywołaniem HTTP, bez otwartego terminala. Limity to pięć uruchomień dziennie na Pro, 15 na Max, 25 na Team i Enterprise. Równolegle przeprojektowali desktop pod równoległe sesje, a w Opus 4.7 domyślny wysiłek to nowy poziom xhigh, model sam decyduje o długości myślenia i rzadziej rozsyła podagentów. Razem te trzy ruchy przesuwają Claude Code z asystenta w edytorze w stronę pracy bez nadzoru.

Anthropic każe wyciąć z promptów to, co kiedyś wymuszało dokładność Poradnik / Praktyka

Anthropic każe wyciąć z promptów to, co kiedyś wymuszało dokładność

4 min

Anthropic odświeżył firmowy przewodnik po promptowaniu i większość pracy przy przenoszeniu starych promptów polega teraz na wycinaniu, nie dopisywaniu. Kategoryczne "KRYTYCZNE: MUSISZ" i pisanie wielkimi literami w najnowszych modelach, od Fable 5 po Opus 4.8, zaczynają szkodzić, bo model bierze je zbyt dosłownie. Prefill na końcu rozmowy i parametr budget_tokens zwracają już twardy błąd 400 na Opus 4.7 i nowszych, więc głębokością namysłu steruje się teraz parametrem effort. Przy długich zadaniach rada jest prosta: stan trzymaj poza kontekstem, na dysku, w plikach i w gicie.

Dwa zdania w kodzie Codexa: pracuj bez końca, ale nie ruszaj niczego na zewnątrz Premiera / Narzędzie

Dwa zdania w kodzie Codexa: pracuj bez końca, ale nie ruszaj niczego na zewnątrz

4 min

W publicznym repozytorium Codexa, agenta OpenAI do pisania kodu, WIRED znalazł 27 sierpnia ustawienie Persistent, które wyłącza stoper i pozwala pracować, dopóki użytkownik sam nie uśpi agenta. Obok leży druga instrukcja, proactivity, dzięki której agent sam dopisuje sobie zadania, wraca do nich w kolejnych sesjach i odzywa się bez pytania. OpenAI potwierdza testy i zapewnia, że premiery nie planuje, a oba hamulce, brak nowych uprawnień i oszczędne pisanie do użytkownika, są na razie zdaniami w pliku, nie twardą granicą systemu, a tryb ciągły kosztuje najwięcej wtedy, gdy pracuje najdłużej.