GitHub chce ujednolicić 30 agentów jedną specyfikacją

Od dekad w programowaniu kod był najważniejszy, a specyfikacja tylko rusztowaniem, które wyrzucało się do kosza, gdy zaczynała się "prawdziwa robota". Spec Kit, otwarty zestaw narzędzi wydany przez GitHuba na licencji MIT, odwraca tę kolejność. Najpierw powstaje specyfikacja tego, co i po co budujemy, a dopiero z niej agent generuje kod. Sam pomysł programowania sterowanego specyfikacją, po angielsku spec-driven development, nie jest nowy. Nowe jest to, że GitHub próbuje zrobić z niego wspólny standard dla ponad 30 różnych agentów kodujących naraz.

Zamiast rzucić agentowi "zbuduj mi aplikację do zdjęć" i patrzeć, co z tego wyjdzie, jak przy pisaniu kodu na czuja, do którego przylgnęła nazwa vibe coding, Spec Kit prowadzi przez kilka etapów. Instalujesz małe narzędzie linii poleceń, a ono dokłada twojemu agentowi komplet komend wywoływanych ukośnikiem.

Zaczynasz od spisania zasad, którymi projekt ma się kierować, czyli standardów jakości, wymogów co do testów i reguł wydajności. Dopiero potem opisujesz, co i po co chcesz zbudować, świadomie nie dotykając jeszcze technologii, żeby agent nie zaczął od wyboru narzędzi. Następnie dokładasz stos technologiczny, pozwalasz rozbić całość na listę zadań i wtedy agent zabiera się za kod. Po drodze są jeszcze komendy, które wyłapują niedopowiedzenia w specyfikacji i sprawdzają, czy plan i zadania trzymają się kupy.