Google każe agentom nie ufać własnej pamięci o Mapach

Google Maps Platform wrzucił na GitHuba skilla dla asystentów do pisania kodu, czyli plik z instrukcjami, który agent wczytuje sobie do kontekstu i od tej pory trzyma się zapisanych tam zasad. W jego opisie firma postawiła warunek, który brzmi jak przyznanie się do czegoś niewygodnego: cały nietrywialny kod ma powstawać na podstawie dokumentacji pobranej na świeżo, bez opierania się na tym, co model zapamiętał z trenowania. Firma, która ten interfejs zbudowała i sama go udokumentowała, mówi wprost, że nie ufa temu, co model pamięta o jej API, na tyle, żeby pozwolić mu na tej podstawie pisać kod.

Do tej pory prośba o mapę z trasą i czasem dojazdu kończyła się tak, że agent pisał ją z pamięci, czyli z wersji dokumentacji sprzed końca trenowania, a Google Maps ma za sobą lata przenoszenia i przemianowywania funkcji. Wychodził z tego kod, który wyglądał poprawnie, nawet się uruchamiał, a potem wykładał się na wywołaniu, którego w bibliotece już nie ma. Obejście było ręczne: sam wklejałeś agentowi fragmenty dokumentacji do kontekstu i pilnowałeś, żeby nie wracał do starych nawyków.

Skill przejmuje tę robotę, tylko nie tak, jak można by się spodziewać, bo nietrywialnego kodu nie pisze z zapisanej w nim wiedzy. Zamiast tego każe agentowi odpytać Google Maps Platform Code Assist, usługę Google'a, która na żądanie zwraca fragmenty aktualnej dokumentacji Map, i dopiero na tym, co stamtąd przyjdzie, pisać kod. Resztę rozstrzyga sam, a najlepiej widać to właśnie na prośbie o trasę z czasem dojazdu: skill obejmuje zarówno zamianę adresu na współrzędne, jak i samo wyznaczanie trasy, i to na każdej z obsługiwanych platform. Tak samo załatwia wyszukiwanie miejsc w pobliżu czy warstwę z jakością powietrza, i robi to jeden plik, ten sam dla czterech platform, z iOS i kodem serwerowym włącznie.