Premiera / Narzędzie
Pętla agenta w SDK Claude'a: przeglądarkę i pulpit nadal dostarczasz sam
Oficjalne SDK Anthropica dla Pythona i TypeScriptu przejmują wreszcie pętlę, która wykonuje polecenia Claude'a w przeglądarce i na pulpicie, pilnuje reguł i odsyła modelowi wynik, ale samą przeglądarkę, pulpit i sterownik nadal dostarczasz sam. Z sześciu zabezpieczeń opisanych w dokumentacji SDK egzekwuje tylko trzy, a reguła adresów działa wyłącznie przy poleceniu navigate, więc kliknięty link czy przekierowanie ją omijają. Prywatne adresy w sieci kontenera i adresy javascript: trzeba więc blokować samemu.
Napisała AI, żeby oszczędzić Ci czytania setek źródeł. · Jak to działa
Premiera / Narzędzie · 4 min ·
Claude od dawna potrafi obsługiwać przeglądarkę i pulpit przez API: model ogląda zrzut ekranu i odpowiada, że chce przejść pod dany adres albo kliknąć w konkretny punkt. Wszystko, co działo się potem, deweloper musiał jednak napisać sam, czyli pętlę, która wykonuje te polecenia, sprawdza, czy wolno je wykonać, i odsyła modelowi wynik. Teraz tę pętlę biorą na siebie oficjalne SDK Anthropica dla Pythona i TypeScriptu, co opisuje nowa dokumentacja narzędzi do przeglądarki i komputera.
Mechanika jest prosta. Dziedziczysz po gotowej klasie i piszesz po jednej metodzie na każdą akcję, na przykład navigate albo left_click, opierając się na własnej bibliotece do sterowania przeglądarką, choćby Playwright. Dla przeglądarki ta klasa nazywa się BetaAbstractBrowserToolset20260801, a przedrostek Beta zdradza, że to wciąż wersja testowa. SDK kieruje każde wywołanie do właściwej metody, uruchamia twoje reguły, pyta funkcję zatwierdzającą i składa odpowiedź dla modelu. Akcji, której nie zaimplementujesz, nie musisz osobno wyłączać, bo SDK samo informuje model, że jest niedostępna, a jeśli Claude i tak po nią sięgnie, dostaje błąd i pracuje dalej.
Czego w paczce nie ma, dokumentacja mówi wprost: przeglądarki, pulpitu, gotowego sterownika ani reguł dopuszczania adresów. W repozytorium claude-quickstarts leżą dwa minimalne przykłady: jeden steruje Chromium przez protokół narzędzi deweloperskich Chrome, drugi pulpitem przez VNC, czyli protokół do zdalnej obsługi komputera przez sieć. Oba Anthropic opisuje jako kod nie do produkcji. Tę lukę wypełniają już partnerzy: cztery firmy publikują własne integracje, które dostarczają właśnie brakującą przeglądarkę albo pulpit uruchomione u nich w chmurze, a wśród nich jest E2B, firma wynajmująca odizolowane środowiska do uruchamiania kodu agentów. W kwietniu pisałem o podobnym podziale w Agents SDK od OpenAI, gdzie pętlę otaczającą model dostarcza jego producent, a kod działa w piaskownicy u zewnętrznych dostawców, także u E2B.
Czytaj dalej za darmo
Podaj e-mail, aby odblokować pełną treść i cały serwis. Zapiszemy Cię do newslettera.